آهای سهراب
چشم ها را شستم
جور دیگر دیدم!
نه کسی پیشم بود
نه کسی می آمد...
همه خاموشی بود
که کسی دادم زد
که حقیقت تلخ است
که همه نامردند
که اگر خوب بینی...
هیچ کسی اینجا نیست
همه در حال عبور
همه در حال گذر
زندگی پر درد است