من بودم و تو روزای اروم

عشق خیالی توی دلامون

هر روز تو رویا با تو نشستم جز تو به هیچکس من دل نبستم

مهر تو رو من به دل نشوندم

لعنت بن این دل چه ساده بودم

عاشق نبودی تنهام گذاشتي    

حتی یه ذره دوسم نداشتی

پروانه بودم زدی پروندیم

شمع قشنگم بد جور سوزوندی

حالا عزیزم رفتی و تنهام

خبر نداری از سیل غمهام

تو حسرت تو آروم ندارو به یاد چشمات من بی قرارام

باور ندارم شدم فراموش آخ خیلی وقته یخ کرده اغوشت

عاشق نبودی تنهام گذاشتی

پروانه بودم زدی پروندیم

حالا غروبا هر وقت روزا رفتی نگفتی بی تو میسوزم

عاشق نبودی تنهام گذاشتی

بدون تا وقتی که بتونم باهات میمونم