کلبه عشق

بودن و موندن با تو نه دیگه تکرار نمیشه
دنیارو هم اگه بدی دلم ازت صاف نمیشه

تو برو ازین به بعد تنهایی یاورم میشه
نه دیگه دوستت دارم محاله باورم بشه

حیفه قلبم که یه روزی به تو دادمش امانت
چشمهای بلوری من کرده بودش به تو عادت

بخدا جهنم هم جایی واسه تو نداره
حیفه اتیش که بخواد روی سر تو بباره

حرف من همینه که برو پی کار خودت
هر چی درد و غم و غصه ست همگی مال خودت

حالا حقته بری یه گوشه ای زار بزنی
از غم نبودنم هی دادو فریاد بزنی

از خدا اینو میخوام همیشه اواره بشی
واسه درمون دلت دنبال راه چاره شی

حیف قلبم که یه روزی به تو دادمش امانت
چشمهای بلوری من کرده بودش به تو عادت